Behandeling van perifere neuropathie

Behandeling van neuropathische pijn

Behandeling van perifere neuropathie en zenuwpijn

Behandeling van perifere neuropathie (met name: zenuwpijn) is ingewikkeld. En bovendien kan zenuwpijn je leven drastisch vergallen. Maar dat is nog geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten. Er zijn namelijk mogelijkheden om een aantal (pijn)klachten te behandelen.

Hieronder eerst  iets over mijn eigen ervaringen. Daarna volgen de verwijzingen naar de aparte pagina’s over de verschillende behandelingen.

Van huisarts tot pijnspecialist

Sinds ik twaalf of dertien jaar oud was ben ik vrijwel nooit pijnvrij geweest. Door mijn erfelijke neuropathie vergroeien mijn voeten. Pijn tijdens het lopen en nachtelijke spierkrampen zijn daarvan het gevolg. Meer daarover (en over mij) lees je in mijn bio die eveneens op deze website staat.

Last van ‘klassieke’ zenuwpijn heb ik sinds 2004. Uiteindelijk heb ik amitriptyline voorgeschreven gekregen. Voor zover ik me herinner, deed dat medicijn niet veel. Rond 2007 ben ik gestart met pregabaline (Lyrica, 150 mg dagelijks). Dat hielp aanvankelijk goed. Inmiddels doet het middel veel minder, maar gezien de bijwerkingen (vlakheid; minder zin in seks) vind ik een hogere dosering geen goed idee.

Mijn bedrijfsarts verwees me enkele jaren geleden naar een pijnkliniek. De pijnspecialist aldaar schreef allereerst TENS voor. Dit werkte bij mij volkomen averechts; rode, pijnlijke en opgezette voeten waren het resultaat. Daarop reageerde hij met de stelling dat ik nog zo’n twintig medicijnen kon uitproberen – zonder dat hij wist welke vormen van perifere neuropathie ik heb. Mijn vertrouwen in de behandeling daalde daardoor tot het nulpunt.

Het advies van de pijnspecialist om met zenuwblokkades aan de gang te gaan, heb ik dan ook niet opgevolgd. Ook omdat de pijn zich bij mij uitstrekt over alle vier mijn ledematen – inclusief bovenbenen en heupen. Uiteindelijk ben ik op aanraden van een neuroloog (expert op het gebied van hiv-neuropathie) gestart met clonazepam (Rivotril). Dat slik ik nu dagelijks in een dosis van 1 mg. Ik slaap daardoor zo’n zes in plaats van 4 tot 5 uur per nacht. Van pijnafname door het gebruik van clonazepam, merk ik niets. Maar als slaapmiddel bewijst het trouwe dienst.

Tramadol gebruik ik indien ik last heb van neuropathische pijnaanvallen – die los staan van mijn chronische zenuwpijn. En de buprenorfine laat ik nog even in de kast liggen.

Behandeling van perifere neuropathie

Vooropgesteld: bovenstaand verhaal zegt mogelijk niets over het effect van een behandeling op jou. De informatie over onderstaande behandelingen is echter wél zoveel mogelijk objectief. Dat wil zeggen: zo min mogelijk gekleurd door mijn eigen mening. En gebaseerd op feiten.

Om de klachten van perifere neuropathie te behandelen zijn er verschillende mogelijkheden. En geregeld is een combinatie van behandelingen nodig. Dat wil zeggen: als je gaat voor het beste resultaat. Wat dat is, ligt voor iedereen anders en zal mede afhangen van de bijwerkingen die jij ervaart van een bepaalde behandeling.

Welke pillen kunnen helpen? En hoe staat het met de bijwerkingen? Hoe zit het met TENS en andere vormen van neurostimulatie? Wat kan de revalidatiearts of ergotherapeut voor je doen? Helpt medicinale cannabis? En kan ik dat gewoon via mijn huisarts krijgen? Hoezo, pijnmanagement?! Het zit toch niet tussen mijn oren? En kunnen alternatieve benaderingen echt geen kwaad?

De antwoorden op al deze vragen en meer vind je op voornoemde pagina’s. Je kunt ook klikken op de onderwerpen in het linkermenu.

 

Alles over perifere neuropathie

Een overzicht van alles wat deze website biedt, vind je op de pagina ‘wat is perifere neuropathie?“. Ben je benieuwd naar de laatste wetenschappelijke ontwikkelingen en nieuwe medische inzichten? Kijk dan op het Neuroblog: het weblog met de laatste  updates over perifere neuropathie.

Reacties zijn gesloten.