CIAP

CIAPCIAP komt voornamelijk voor bij ouderen

 

  1. Vooral bij ouderen;
  2. Oorzaak onbekend, maar….;
  3. Klachten en diagnose;
  4. Behandeling

 

1. Vooral bij ouderen

CIAP is een van de meest voorkomende vormen van perifere neuropathie. Bij ongeveer 25% van de mensen perifere neuropathie, wordt geen oorzaak gevonden. In die gevallen wordt de diagnose CIAP gesteld.

Voluit staat de afkorting voor ‘chronische idiopathische axonale polyneuropathie‘. CIAP tast de uitlopers van bepaalde zenuwcellen aan. Als deze zogenaamde ‘axonen’ beschadigd zijn, leidt dit tot een verstoorde waarneming van het gevoel. Ook motorische problemen (minder kracht in sommige spieren) kunnen het gevolg zijn van CIAP. Deze neurologische aandoening tast de zenuwen in meerdere (‘poly’) lichaamsdelen aan.

Idiopathisch betekent dat er geen ‘onderliggende ziekte of oorzaak kan worden gevonden. Wat dan overblijft is de diagnose CIAP.

Deze vorm van neuropathie komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen. Vooral mensen van 55 jaar en ouder kunnen last krijgen van CIAP. Veel patiënten zijn zelfs ouder dan 75 jaar.  Na diabetische neuropathie (32%), is het met 25% één van de meest voorkomende vormen perifere neuropathie.

 

2. Oorzaak onbekend, maar….

Dunne zenuwvezels

2.1. Oorzaken

Als ergens geen oorzaak voor wordt gevonden, wil dat niet zeggen dat deze er ook niet is. Er zijn bijvoorbeeld aanwijzingen dat CIAP iets te maken heeft met het het zogenaamde ‘metabool syndroom’. Dat is een stofwisselingsprobleem dat wordt gekenmerkt door onder andere een verhoogde bloeddruk en een verlaagd cholesterol. De boosdoener is vaak een combinatie van te veel eten en onvoldoende beweging. Deze problemen kunnen samenhangen met een hoge leeftijd. Ook alcohol kan een rol spelen.

Het verloop van de ziekte is relatief gunstig. De aandoening is mild progressief en patiënten gaan dus maar langzaam achteruit.

 

3. Klachten en verloop

Klachten

Veel mensen met CIAP krijgen last van een ‘vreemd gevoel’ in hun handen en voeten. Daarbij kan het gaan om een verdoofd gevoel van de huid, maar ook om tintelingen of (brandende) pijn. Vaak treedt een zekere mate van spierzwakte op en krijgen mensen moeite met de fijne motoriek. Lopen kan lastiger worden en veel mensen krijgen last van een zogenaamde klapvoet.

Bijna 75% van de mensen met idiopathische neuropathie, krijgt last van krachtverlies. Meestal eerst in de tenen; later vaak ook in de voeten. Gelukkig wordt vrijwel niemand door deze aandoening afhankelijk van een rolstoel.

Heel zelden treden klachten op aan het autonome zenuwstelsel. Daarbij moet je bijvoorbeeld denken aan:

  • maag- en darmproblemen;
  • incontinentie;
  • seksuele problemen;
  • heel weinig of juist bijzonder veel transpireren.

Verloop

De klachten en verschijnselen nemen bij de meeste patiënten geleidelijk toe in de tijd, maar blijven soms jaren stabiel. Mensen met CIAP merken vaak dat er iets mis is doordat het gevoel in de voeten verandert. De klachten breiden zich langzaam uit naar de onderbenen. De bovenbenen blijven over het algemeen gezond. Bij ongeveer de helft van de mensen raken ook de handen aangedaan. Meestal gaat het dan om verminderd of afwijkend gevoel in de vingers.

De diagnose CIAP wordt gesteld door een neuroloog. Dit gebeurt op basis van de symptomen en medisch onderzoek zoals bloedonderzoek en een EMG. Veel informatie over neurologisch onderzoek vind je op deze pagina over diagnostiek van perifere neuropathie.

 

4. Behandeling

Normaliter leidt CIAP niet tot ernstige beperkingen in het dagelijks leven. Gelukkig maar, want CIAP kan niet worden genezen. Het heeft voor iemand met CIAP geen zin om zijn activiteiten aan te passen. Fietsen, lopen en sporten, bijvoorbeeld, leiden niet tot verslechtering.

Patiënten die een klapvoet hebben, kunnen het lopen soms verbeteren met orthopedisch schoeisel. Een rollator of wandelstok kan helpen om beter je evenwicht te bewaren. Soms kan een rolstoel handig zijn om lange afstanden te overbruggen.

Tegen eventuele aanhoudende pijn, wordt doorgaans amitriptyline voorgeschreven. Dat is een medicijn dat eigenlijk bedoeld is tegen depressies, maar ook wordt gebruikt tegen zenuwpijn. Soms helpen middelen tegen epilepsie goed tegen de pijn. Meer informatie hierover lees je op de pagina over  Lees alles op de pagina over pijnmedicatie. Andere behandelingen tegen perifere neuropathie worden elders op deze site besproken.

Op de website van de Vereniging Spierziekten Nederland vind je een video over deze zenuwaandoening.

Reacties zijn gesloten.